poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Chęć

Siedzisz w swej samotni pijąc kawę
Z cukrem, lecz bez mleka
Coś cię goni, ale nie wiesz
Uciekasz
Piszesz smutne wiersze o miłości
Co przeżyłeś na dacze
Czegoś szukasz, ale nie wiesz
Płaczesz

Pragnienie milczenia
W ciemności wspomnienia
Odległe jak gwiazdy
Miłości pragnienia
Barwny jak złudzenia
Życia twój poemat
Powtarzasz dylemat
Jak inżynier schemat

Siedzisz na fotelu z piórem w ręku
I papierem do drukarki
Chcesz coś zrobić, ale nie wiesz
I masz ciarki
Snujesz opowieści heroiczne
Które chciałeś zawsze przeżyć
Możesz wszystko, ale nie chcesz
Uwierzyć

Pragnienie spełnienia
W ciemności wspomnienia
Kurtyna milczenia
Jest nie do zniesienia
Spełnienie pragnienia
Przez morze cierpienia
Gorące jak lawa
Co wulkan odmienia
Twój życia poemat
Wije się jak schemat
Trwa w martwym punkcie
I nic się nie zmienia
Teraz twym pokarmem
Są tylko złudzenia
Nie chciej nic innego
Tylko przebaczenia

Kawa cicho stygnie w filiżance
Cała w parze jest twa szyba
Chcesz stąd uciec, lecz nie możesz
Ukrywasz
Prawdę przed światem co osądza
Ludzi za to kim by chcieli
Być lecz nie mogą. I chowają się
W celi
Siedzisz w samotności pisząc wiersze
O swym życiu i nadziei
O tym wszystkim o czym wszyscy
Zapomnieli
Prawdzie, pragnieniach i marzeniach
O miłości i spełnieniu
O tym wszystkim co sens daje
Istnieniu


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz