sobota, 11 sierpnia 2012

Moje Piosenki. Umysłowe więzienie

Ciemność, cisza, ból, zwątpienie…
Niekończąca się, męka i cierpienie…
Mrok, wilgoć, ciasnota, zapomnienie…
Tkwisz w klatce…
Czekając na objawienie…

Jasność, głos, spokój, pocieszenie…
Czekasz już tylko na stracenie…
Światło, suchość, przestrzeń,  zbawienie…
To jest właśnie…
Umysłowe więzienie…

Ref.

Człowieku otwórz oczy, bo jesteś tylko pionkiem.
W niekończącej się grze życia…
To co dla ciebie jest końcem dla innych jest początkiem.
Jeszcze tyle dróg do przebycia…
Weź życie w swoje ręce!
Przeżyj je po swojemu!
Zdejmij telewizyjne klapki z oczu!
Musisz to zrobić samemu…

Komercja, radio, prasa, telewizja…
Z tych odmóżdżaczy wypływa hipokryzja…
Krzyż, kościół, religijna darowizna…
Toczy świat zarazą…
Bo kogoś dotknęła wizja…

Wyzysk, korupcja, kłamstwo polityka…
Wielki nochal rządu co się wszędzie wtyka…
Ropa, baki, pieniądz co oczy zatyka…
Świat kłamstwa, obłudy…
Który się spod kontroli wymyka…

Ref.

Człowieku otwórz oczy, bo jesteś tylko pionkiem.
W niekończącej się grze życia…
To co dla ciebie jest końcem dla innych jest początkiem.
Jeszcze tyle dróg do przebycia…
Weź życie w swoje ręce!
Przeżyj je po swojemu!
Zdejmij telewizyjne klapki z oczu!
Musisz to zrobić samemu…

Botox…
Mercedesy…
Wille na brazylijskim wybrzeżu…
Kokaina…
Wszechobecne kłamstwo…
Obłuda…
I jeszcze nasz kochany rząd…
Który się dupskiem do nas wypina…

Ref.

Człowieku otwórz oczy, bo jesteś tylko pionkiem.
W niekończącej się grze życia…
To co dla ciebie jest końcem dla innych jest początkiem.
Jeszcze tyle dróg do przebycia…
Weź życie w swoje ręce!
Przeżyj je po swojemu!
Zdejmij telewizyjne klapki z oczu!
Musisz to zrobić samemu…

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz